Indien de werkgever bijv. na onderzoek - mogelijk tijdens non-actiefstelling bijv. fraudeleuze handelingen van de werknemer constateert, kan hij - afhankelijk van de omstandigheden - besluiten over te gaan tot een ontslag op staande voet.

Ontslag op staande voet
Ontslag op staande voet is mogelijk in een situatie, waarin door eigenschapen/handelingen/daden/gedragingen van de andere partij, in redelijkheid niet langer meer van de ene partij kan worden gevergd dat de arbeidsovereenkomst gecontinueerd wordt. Dit noemt men de dringende reden.

Bij een opzegging van de arbeidsovereenkomst om een dringende reden hoeven de normaal geldende bepalingen voor opzegging niet in acht te worden genomen. Dit betekent dat de regels met betrekking tot de opzegtermijn, de opzegdag, bijzondere opzegverboden en kennelijk onredelijke opzegging etc. niet van toepassing zijn. Ook hoeft bij de CWI geen ontslagvergunning gevraagd te worden.

Voorwaarden
Indien een ontslag op staande voet gegeven wordt, dient echter wel aan een aantal strikte voorwaarden voldaan te worden:

1. er moet sprake zijn van een dringende reden (zowel in objectieve als in subjectieve zin);

2. het ontslag dient onverwijld gegeven te worden;

3. men dient de dringende reden(en) voor ontslag aan de werknemer mede te delen tegelijkertijd met de (schriftelijke) ontslagaanzegging.

Correcte inschatting
Het is veelal moeilijk in te schatten of een bepaalde handeling/daad/ gedraging van een werknemer een rechtsgeldige reden voor ontslag op staande voet oplevert voor de werkgever. Dit is altijd afhankelijk van alle omstandigheden van het desbetreffende geval. De werkgever loopt het risico dat de rechter later in een procedure waarin het gegeven ontslag op staande voet wordt aangevochten geen dringende reden aanwezig acht. Het gevolg kan dan zijn dat de werkgever het loon van de werknemer vanaf de datum van het ontslag op staande voet dient te betalen en -mogelijk- zelfs de werknemer toe dient te laten tot zijn werk.